๑۩๑  بیا ببین چه می کنیم  ๑۩๑

می خواستم صبر کنم تا این شعر  سر از یک سایت ادبی در آورد ولی حوصله برایم نمانده:

 

راز ِ اخموی ِ سکوت

به لب ِ طاقچه ام آویز است

و کسی خون ِ دل ِ ما هم نیست

نه سراغی ، که بگویم ...،،،

دل ِ ما را کم نیست.!!

دفتر خاطره ام تار نبستـَ ست

ولی ،

روز ها یی ست که در قالب ِ آن

 دل ،،، خالیست.

گــَرد  ِ بی یاری ِ ما ، صبح ، نِشستـَ  ست  به قاب

و زمانی ست که من باز ،شدم ،

 تابلو، ایست!!!!

نه غروبم ونه پاییز ،  ولی

روزگاری ست که خورشید ، هم از ما به خجالت  عاریست.

پوسته می کــَنـَم اما  به تنم می ماند

زخم این جاده هایی که به ذهنم باقیست

غرش ِ این همه  تبعیض ،  مرا مرحم هست؟

گاه و بی گاه ،

کمی زوزۀ زخمی کافیست .

 

 عبداله رضائیان