بچه که بودم ،تصورم از بزرگسالی،اَبَر اِنسانی و بلوغ محض بود.بزرگتر که شدم ،شخصیت ابر انسانیِ دوران کودکیم را نیافتم که هیچ،خودم را کماکان کودکی دیدم درمیان انبوهِ کودکان.