متنفر می شوم از کسانی که برایشان وقت صرف می کنی  ، مکاتبه میکنی

ایمیل میزنی ،برایشان نظر می گذاری  ولی  هیچ و هیچ. شاید متن زیر

 برازندۀ  دوستان قدیم باشد و شاید عمومیتی برای  کسانی که لی لی ،

 به لالاشون می ذاری ، تا حدی که از توجه  اشباع میشوند  و دیگر ،

 جواب سلامت را  هم  نمیدهند. شاید که نه 

 حتما  " از ماست که بر ماست".

 

 آن روزها که شُـهـرتِ تو کوچۀ ما بود   ، ما بی دلیل زمزمه ات می کردیم

تا آبادی نشانه هایت را ببیند وحالا که تمام شهر می شناسندت، تو آبادی و

ما را به فراموشی سپردی. شاید جوابی برای نامه هایمان نداری .

نمیدانم  نمیدانم ...  از شانه هایمان بالا رفتی و  خواستیـــــم .

 

ولی اینطور   نــه ...