گاهی نباید زیاد پیرو نظم و برنامه ریزی و حساب و کتاب بود...


حتما نمونه های زیادی رو دورواطرافتون دیدید که به موفقیت(به معنی عام کلمه) رسیدن بی اونکه برنامه ریزی مدون و تلاش مستمری برای رسیدن به هدفشون داشته باشن...(یه شبه ره صد ساله رفتن)

معمولا به این گروه افراد میگیم خوش شانس و در جمعهای صمیمی تر که گفتار التزام سرش نمیشه میگیم ""یارو خر شانسه""


بنظرتون اصلاً(اصلن)شانس وجود داره یا رسیدن به هدفهای بزرگ و کوچیک زندگی همگی از پیش نوشته شده؟


بنظر من باید به وقایع و پیش آمدهای زندگی با دید مثبت نگاه بشه تا در گیرودار انرژی های مختلف و گاهاً رعب انگیز سهم خوبی برداشت بشه...

بنظر من پذیرفتن من با همه کاستی ها و نداشته ها یه هنره... یه هنره بزرگ...



از طلا گشتن پشیمان گشته ایم

مرحمت فرموده ما را مس کنید...