من بهارم

تو زمین


من زمینم

تو درخت


من درختم

تو بهار

من درختم

تو بهار


سال 90 هم با همه خوبی ها و بدیهاش، با همه خاطرات ترش و شیرین و گاهاً تلخش سپری شد. افسوس و حسرت برای اونچه که نیامده و یا گذشته امری بسیار نابخردانه است. هوش و منطق بشری در کنار آمیزه های دینی آدمو به شادی، کوشش و امید در تمام مراحل زندگی تشویق و ترغیب می کنه... بهار باز هم با آغوش گشاده و زیباش داره میاد... شاید بهار تقویمی هنوز آغازیدن نکرده باشه اما با اندک نظاره ای به پیرامونمون می تونیم این حضور و ورود را با تک تک سلول هامون احساس کنیم. از احساس گفتم، درخت خشکیده چند هفته پیش که خالی بود و سرد حالا بستر زایش شده و نو شدن...

همه طبیعت یکپارچه تازه میشه مواظب باشیم از قافله عقب نمونیم. مواظب باشیم توی خونه تکونی دلامون حتی یه ذره بدی و دلخوری گوشه ای جا نمونه. مراقب باشیم توی گلدون تاقچه احساسمون جز گل ایمان و عشق نکاریم و با وجودمون پیمان ببندیم که در سال جدید متحول بشیم... با هر نفس به خوبیها نزدیک بشیم... باهر قدم در راه عشق و معرفت پایمرد تر بشیم... با هر تپش قلبمون دوست تر بداریم دوست رو و خدا رو عاشقانه ستایش بکنیم...


دوستان خوبم سلام و درود...

پیشاپیش آغاز سال جدید رو به شما عزیزان تبریک و شادباش عرض می کنم و برای شما سالی مالامال از شادی، صحت و موفقیت رو آرزومندم.